“Tot ik begon met de opleiding Marokijnbewerker bij Crescendo CVO. Dat voelde meteen anders.”
Wie aanklopt bij Crescendo CVO voor een opleiding doet dat niet zomaar. Meestal zit er veel meer achter.
Soms is er een duidelijk plan: een diploma behalen of een nieuwe loopbaan. En soms begint het gewoon met de goesting om iets nieuws te leren of om eindelijk een passie serieus te nemen.
Soms groeit een passieproject zo uit tot een zelfstandige zaak. Cursisten van de opleiding Marokijnbewerker bewijzen dat het kan.
Tijdens de opleiding experimenteren cursisten met technieken, patronen en ledersoorten en ontwikkelen zij hun eigen stijl. Op de eindejaartentoonstelling presenteren zij hun afstudeerprojecten. Dat zijn stuk voor stuk goedgemaakte tassen die je zo mee naar huis wil nemen.
Want een handtas uit kwaliteitsleder gaat jarenlang mee en wordt vaak mooier door gebruik. Het leder krijgt karakter en de handtas wordt iets persoonlijks.
-800.jpg)
En dan komt bijna vanzelf de vraag of de tas niet te koop is...
Zo ging het ook bij Anja Claes. Zonder groot plan volgde ze eerst een aantal workshops. “Tot ik begon met de opleiding Marokijnbewerker bij Crescendo CVO. Dat voelde meteen anders.” En vandaag verkoopt ze handtassen, juwelen en accessoires in verschillende concept stores.
Daarbij duiken ook praktische aspecten van ondernemen op zoals prijszetting, marketing, verkoop en administratie. En dan maakt het een verschil als de lesgever zelf met de twee voeten in de praktijk staat.
"Het is méér dan een hobby."
Eef Theys legde zelf een gelijkaardig traject af en combineert vandaag haar eigen handtassenlabel met haar werk als lesgever. Haar ervaringen deelt zij bewust met de cursisten: “In het vierde jaar leren cursisten hun kosten berekenen. Cursisten onderschatten de kost bijna altijd. Het is méér dan een hobby. We leiden geen mensen op om ‘er eens iets leuks bij te doen’.”

Dat voel je ook in de ateliers: die zijn volledig uitgerust met alle machines die nodig zijn om professioneel werk af te leveren.
De stap naar een professionele activiteit is soms kleiner dan gedacht. Je hoeft niet de stap te zetten naar massaproductie; je kunt ook kleinschaliger starten met maatwerk of op werk op bestelling.
Dat is de aanpak waar Heidi Vanderhaegen voor koos. Zij neemt de tijd om samen met haar klanten uit te zoeken welke tas en welk leder best bij hen past. “Mensen denken soms dat een handtas begint met een schets”, zegt ze. “Bij mij begint het met iemand die zegt: ‘Ik vind nergens wat ik zoek.’”
-(1)-800.jpg)
Ook Kristina Van Assche werkt rechtstreeks samen met haar klanten en kiest voor unieke tassen. “Functionaliteit is voor mij de prioriteit: een apart vakje voor de gsm, een riempje met musketonhaak voor de sleutels bijvoorbeeld. De voering kiezen de mensen zelf uit een collectie varkensvoering en/of stoffen die ik door de jaren heb verzameld.”
Zo wandelen klanten tevreden naar huis maar een handtas die klaar is voor gebruik en wie weet zelfs doorgegeven wordt aan de volgende generatie. En dergelijke stukken herstellen is dan weer een vak apart. Daarvoor kunnen afgestudeerde marokijnbewerkers terecht bij de nieuwe opleiding Lederwaren herstellen.

Daarmee geef je je zaak ook de kans om te groeien en bij te schalen naar mate de klanten je werk leren kennen. Met handtassen maken, ben je nooit helemaal ‘klaar’. Materialen en technieken evolueren. In het Vrij Atelier Marokijnbewerker gaat het verhaal verder: continu bijblijven en bijleren maakt deel uit van het werk.
Ontdek hoe cursisten bij Crescendo CVO de technieken leren en hun eerste stappen zetten naar een professionele activiteit.
-800.jpg)